آیا مش فولاد ضد زنگ زنگ می زند؟

مش فولاد ضد زنگ به دلیل استحکام، دوام و مقاومت در برابر خوردگی به طور گسترده در فیلتراسیون، زهکشی، ساخت و ساز، پردازش شیمیایی و کاربردهای در فضای باز استفاده می شود. با این حال، یک سوال رایج و حیاتی از جانب مهندسان، خریداران و نصابان این است:آیا مش فولاد ضد زنگ زنگ می زند؟

پاسخ کوتاه این استبله-تحت شرایط خاصمش فولاد ضد زنگ می تواند زنگ زده یا خورده شود. پاسخ طولانی ریزتر است و به درجه مواد، محیط، وضعیت سطح، روش‌های ساخت، و{1}}پس پردازش بستگی دارد. درک نادرست این عوامل اغلب منجر به خرابی زودرس، جایگزینی غیرضروری یا انتخاب نادرست مواد می شود.

این مقاله توضیحی جامع و متمرکز مهندسی-در مورد اینکه چرا توری فولاد ضد زنگ ممکن است زنگ بزند، انواع خوردگی ممکن است رخ دهد، درجه های مختلف چگونه رفتار می کنند، و چگونه انتخاب و جابجایی مناسب می تواند عمر مفید را به طور چشمگیری افزایش دهد، ارائه می دهد.

نقش کروم و تشکیل فیلم غیرفعال

فولاد ضد زنگ مقاومت در برابر خوردگی خود را عمدتاً از کروم، معمولاً در سطوح بالای 10.5 درصد به دست می‌آورد. هنگامی که کروم در معرض اکسیژن قرار می گیرد، واکنش نشان می دهد و یک لایه بسیار نازک و نامرئی اکسید به نامفیلم منفعل. این لایه به عنوان یک سد خود ترمیمی عمل می کند که از رسیدن اکسیژن و رطوبت به فلز زیرین جلوگیری می کند.

با این حال، این حفاظت به ثبات محیطی بستگی دارد. اگر لایه غیرفعال از نظر مکانیکی یا شیمیایی آسیب دیده باشد-و اکسیژن برای اصلاح آن وجود نداشته باشد{2}}فولاد زیرین آسیب پذیر می شود. مش فولاد ضد زنگ به دلیل مساحت سطح بالا و تقاطعات سیم در معرض آن، نسبت به صفحه جامد مستعد پارگی فیلم غیرفعال است.

در مش های بافته شده و جوش داده شده، لبه های برش، نقاط جوش و مناطق تماس اصطکاک به ویژه مستعد شکست لایه های غیرفعال هستند. درک اینکه فولاد ضد زنگ در برابر خوردگی مقاومت می کند نه اینکه در برابر آن مصون باشد، هنگام تعیین مش برای محیط های تهاجمی ضروری است.

چگونه مساحت سطح و هندسه سیم خطر خوردگی را افزایش می دهند

در مقایسه با ورق ها یا میله های فولادی ضد زنگ، محصولات مشبک سطح بسیار بیشتری را در واحد وزن در معرض دید قرار می دهند. هر تقاطع سیم، متقاطع بافت، و انتهای بریده شده، محیطی کوچک ایجاد می‌کند که در آن رطوبت، کلریدها یا آلاینده‌ها جمع می‌شوند.

در مش های بافته شده، عمل مویرگی می تواند مایعات را بین سیم های تار و پود به دام بیندازد، خشک شدن را به تاخیر بیاندازد و پتانسیل خوردگی را افزایش دهد. مش جوش داده شده مناطق تحت تأثیر گرما را ایجاد می کند که در آن توزیع کروم ممکن است ناهموار باشد و مقاومت خوردگی را به صورت موضعی کاهش می دهد.

این نوردهی مبتنی بر هندسه{0}}توضیح می‌دهد که چرا توری فولاد ضد زنگ ممکن است در کاربردهایی که صفحات فولادی ضد زنگ عملکرد خوبی دارند زنگ بزند. طراحان باید در هنگام انتخاب درجه ها و پرداخت ها، این افزایش قرار گرفتن را در نظر بگیرند.

چرا "ضد زنگ" به معنای "خوردگی-مثبت نیست"

اصطلاح "زنگ نزن" اغلب به عنوان "هرگز زنگ نخواهد زد" اشتباه گرفته می شود. در واقع، فولادهای ضد زنگ هستندآلیاژهای مقاوم در برابر خوردگی-نه مواد ضد خوردگی-. تحت غلظت کافی کلرید، قرار گرفتن در معرض اسیدی، آسیب مکانیکی، یا شرایط رطوبت راکد، حتی فولاد ضد زنگ با درجه بالا-می تواند خورده شود.

محصولات مش این خطرات را به دلیل قطر سیم نازک و نسبت نوردهی بالا افزایش می دهند. شناخت زودهنگام این محدودیت به مهندسان اجازه می دهد تا سیستم هایی با زهکشی مناسب، تهویه و حاشیه ایمنی مواد طراحی کنند.

باورهای غلط رایج در کاربردهای مش فولادی ضد زنگ

یک تصور اشتباه رایج این است که ارتقاء قطر سیم به تنهایی مقاومت در برابر خوردگی را بهبود می بخشد. در حالی که سیم ضخیم تر ممکن است از نظر ساختاری بیشتر دوام بیاورد، رفتار خوردگی بیشتر به شیمی آلیاژ و محیط بستگی دارد تا اندازه سیم.

یکی دیگر از اشتباهات این است که فرض کنیم مش های فولادی ضد زنگ داخلی{0}}به همان اندازه در خارج از منزل عملکرد خوبی دارند. چرخه های رطوبت، کلریدهای موجود در هوا و آلودگی به طور چشمگیری دینامیک خوردگی را تغییر می دهند. تمایز واضح بیناستحکام مکانیکیومقاومت در برابر خوردگیضروری است.

زنگ سطحی در مقابل خوردگی ساختاری

همه زنگ زدگی ها نشان دهنده خرابی سازه نیست. تغییر رنگ سطح، که اغلب به آن "لکه شدن چای" می گویند، در مش های فولادی ضد زنگ در معرض محیط های ساحلی یا صنعتی رایج است. این زنگ آرایشی زمانی ایجاد می شود که ذرات آهن یا آلاینده ها روی سطح نشسته و اکسید شوند.

در مقابل، خوردگی ساختاری شامل از دست دادن فلز، سوراخ شدن یا نازک شدن سیم است که استحکام و دقت فیلتراسیون را به خطر می اندازد. تمایز بین این دو شکل برای تصمیم گیری های تعمیر و نگهداری و برنامه ریزی جایگزین بسیار مهم است.

خوردگی حفره ای در محیط های غنی از کلرید{0}

خوردگی حفره ای یکی از خطرناک ترین اشکالی است که روی توری فولاد ضد زنگ تأثیر می گذارد. یون‌های کلرید موجود در آب دریا، نمک‌های یخ‌زدا و مواد شیمیایی صنعتی-می‌توانند به لایه غیرفعال نفوذ کرده و حمله موضعی را آغاز کنند.

از آنجایی که سیم های توری نازک هستند، حتی حفره های کوچک نیز می توانند ظرفیت بار را به میزان قابل توجهی کاهش دهند یا اندازه دیافراگم را تغییر دهند. گریدهایی مانند 304 به ویژه آسیب پذیر هستند، در حالی که نمرات مولیبدن- مانند 316 به طور قابل توجهی بهتر عمل می کنند.

خوردگی شکاف در تقاطع سیم

خوردگی شکاف در شکاف های تنگ که در آن تبادل اکسیژن محدود است رخ می دهد. در مش های بافته شده، این معمولا در نقاط متقاطع سیم اتفاق می افتد. در شبکه های جوش داده شده، در رابط های جوش و مناطق تماس.

این شکاف‌های خالی شده از اکسیژن{0}}از بازسازی غیرفعال فیلم جلوگیری می‌کنند و به خوردگی اجازه می‌دهند به‌طور غیرقابل مشاهده پیشرفت کند. با گذشت زمان، این می تواند منجر به خرابی غیرمنتظره سیم شود، حتی زمانی که سطح خارجی دست نخورده به نظر می رسد.

خوردگی گالوانیکی از فلزات مخلوط

هنگامی که مش فولاد ضد زنگ با فلزات غیر مشابه مانند فولاد کربنی، آلومینیوم یا مس در حضور الکترولیت تماس می گیرد، خوردگی گالوانیکی می تواند رخ دهد. فلز کمتر نجیب ترجیحاً خورده می شود، اما تحت شرایط خاص، فولاد ضد زنگ نیز ممکن است دچار حمله موضعی شود.

این امر به ویژه در پانل های مش قاب دار، سیستم های زهکشی و محفظه های فیلتراسیون مرتبط است. جفت شدن مواد و عایق بندی مناسب برای جلوگیری از خوردگی الکتروشیمیایی ضروری است.

چرا مش فولاد ضد زنگ 304 می تواند زنگ بزند؟

مش فولاد ضد زنگ 304 مقاومت در برابر خوردگی عمومی خوبی دارد اما فاقد مولیبدن است که آن را در برابر کلریدها آسیب پذیر می کند. در محیط‌های بیرونی، ساحلی یا شیمیایی، مش 304 اغلب باعث رنگ‌آمیزی یا سوراخ‌شدگی چای می‌شود.

در فیلتراسیون داخلی خشک، فرآوری مواد غذایی و غربالگری عمومی صنعتی به خوبی عمل می‌کند، اما باید در محیط‌های{0}دریایی یا با شوری بالا از آن اجتناب کرد، مگر اینکه تمیز کردن مکرر ممکن باشد.

مقاومت بالا در برابر خوردگی مش فولادی ضد زنگ 316

مش فولاد ضد زنگ 316 حاوی مولیبدن است که به طور قابل توجهی مقاومت در برابر کلریدها و محیط های اسیدی را بهبود می بخشد. این باعث می شود که آن را به گزینه ای مطلوب برای برنامه های زهکشی دریایی، شیمیایی و فضای باز تبدیل کند.

گرچه 316 مش گران تر است، عمر سرویس طولانی تری را ارائه می دهد و هزینه های تعمیر و نگهداری را در شرایط تهاجمی کاهش می دهد، که اغلب آن را در طول زمان مقرون به صرفه تر می کند.

مش فولاد ضد زنگ 316L و کنترل خوردگی جوش

316L دارای محتوای کربن کمتری نسبت به استاندارد 316 است که باعث کاهش بارش کاربید در حین جوشکاری می شود. این مقاومت در برابر خوردگی در نقاط جوش را بهبود می بخشد و 316L را برای پانل های توری جوش داده شده و مجموعه های ساخته شده ایده آل می کند.

برای کاربردهایی که شامل جوشکاری مکرر یا قرار گرفتن در معرض دمای{0}بالا هستند، مش 316L پایداری بلندمدت- عالی را ارائه می‌کند.

محدودیت درجات فریتی مانند 430

مش فولاد ضد زنگ 430 فریتی است و مقاومت خوردگی متوسطی را در محیط های خشک یا داخلی ارائه می دهد. با این حال، در شرایط مرطوب یا غنی از کلرید عملکرد ضعیفی دارد و بیشتر مستعد زنگ زدگی سطحی است.

مزیت آن در مقرون به صرفه بودن و خواص مغناطیسی به جای مقاومت در برابر خوردگی نهفته است که آن را برای قرار گرفتن در معرض در فضای باز یا مواد شیمیایی نامناسب می کند.

قرار گرفتن در معرض کلرید در محیط های ساحلی و دریایی

قرار گرفتن در معرض کلرید یکی از تهاجمی ترین و رایج ترین علل خوردگی در مش های فولادی ضد زنگ، به ویژه در محیط های ساحلی، دریایی و دریایی است. یون های کلرید در آب دریا، اسپری دریا، هوای ساحلی و حتی نمک های یخ زدایی مورد استفاده در زیرساخت ها وجود دارد. این یون ها توانایی نفوذ و شکستن موضعی لایه اکسید کروم غیرفعال را دارند که از سطوح فولادی ضد زنگ محافظت می کند. هنگامی که این لایه غیرفعال در معرض خطر قرار می گیرد، خوردگی موضعی مانند خوردگی حفره ای یا شکافی می تواند به سرعت شروع شود.

مش فولاد ضد زنگ به دلیل سطح بالا، ساختار باز و تقاطع های سیمی متعدد آسیب پذیر است. رطوبت مملو از نمک می‌تواند به راحتی در محل اتصال سیم‌ها، همپوشانی‌ها یا نقاط تماس قاب‌ها و بست‌ها جمع شود. در این محیط‌های کوچک، کاهش اکسیژن و غلظت کلرید مکانیسم‌های خوردگی را تسریع می‌کنند. حتی گریدهای فولاد ضد زنگ که معمولاً "مقاوم در برابر زنگ زدگی" در نظر گرفته می شوند، مانند 304، می توانند زنگ زدگی قابل مشاهده و حفره های عمیق را در صورت قرار گرفتن در معرض حمله مداوم کلرید تجربه کنند.

این خطر در کاربردهایی مانند سیستم‌های زهکشی ساحلی، فیلتر کردن آب دریا، صفحه‌های تهویه، و محافظ‌های اگزوز دریایی، که در آن مش دائماً در معرض ذرات معلق نمکی قرار می‌گیرد، افزایش می‌یابد. بدون شستشوی منظم یا انتخاب درجه مناسب، خوردگی ممکن است در عرض چند ماه به جای چند سال ظاهر شود. در چنین محیط‌هایی، معمولاً گریدهای آلیاژی بالاتر مانند فولاد ضد زنگ 316 یا دوبلکس به دلیل محتوای مولیبدن توصیه می‌شود که به طور قابل توجهی مقاومت در برابر خوردگی ناشی از کلرید را بهبود می‌بخشد. درک قرار گرفتن در معرض کلرید هنگام ارزیابی اینکه چرا توری فولاد ضد زنگ زودرس زنگ می‌زند در شرایط بیرونی یا دریایی ضروری است.

آلودگی صنعتی و اتمسفرهای شیمیایی

محیط های صنعتی خطر خوردگی متفاوت اما به همان اندازه شدید را برای مش فولاد ضد زنگ معرفی می کنند. آلاینده های موجود در هوا مانند دی اکسید گوگرد (SO2)، اکسیدهای نیتروژن (NO2)، بخارات اسیدی و ذرات ریز می توانند بر روی سطوح مش نشسته و با رطوبت ترکیب شوند و لایه های خورنده را تشکیل دهند. این آلاینده‌ها در کارخانه‌های شیمیایی، پالایشگاه‌ها، نیروگاه‌ها، تأسیسات تصفیه زباله و مناطق تولید سنگین رایج هستند.

برخلاف قرار گرفتن در معرض یکنواخت، آلودگی صنعتی اغلب باعث ایجاد الگوهای خوردگی ناهموار می شود. تراکم اسیدی می‌تواند در نقاط پایین توری، پشت براکت‌های نصب یا درون شکاف‌هایی که توسط سیم‌های روی هم قرار گرفته‌اند، جمع شود. با گذشت زمان، این رسوبات اسیدی به لایه اکسید غیرفعال، به ویژه در فولادهای زنگ نزن آلیاژی پایین تر، حمله می کنند. چرخه‌های خشک{4} مکرر فرآیند خوردگی را تشدید می‌کنند، زیرا آلاینده‌ها در طول مراحل تبخیر متمرکزتر می‌شوند.

توری فولادی ضد زنگ که برای فیلتراسیون، تهویه یا غربالگری محافظ در محیط های صنعتی استفاده می شود، باید در برابر حملات شیمیایی و استرس مکانیکی مقاومت کند. برای مثال، توری که در معرض گازهای خروجی غنی از گوگرد{1}} قرار می‌گیرد، ممکن است تغییر رنگ سطحی داشته باشد و در صورت انتخاب درجه‌های نامناسب، منجر به خوردگی حفره‌ای یا بین دانه‌ای شود. اگر غلظت مواد شیمیایی از آستانه مقاومت آن فراتر رود، حتی فولاد ضد زنگ 316 نیز می‌تواند دچار تخریب سریع شود.

اقدامات پیشگیرانه مانند انتخاب مناسب مواد، غیرفعال کردن سطح، تمیز کردن منظم و پوشش های محافظ در محیط های آلوده بسیار مهم هستند. نادیده گرفتن عوامل جوی صنعتی اغلب منجر به زنگ زدگی غیرمنتظره، کاهش عمر مفید و افزایش هزینه های تعمیر و نگهداری تاسیسات مش فولادی ضد زنگ می شود.

رطوبت بالا، تراکم و تهویه ضعیف

رطوبت و تراکم بالا اغلب عواملی هستند که در خوردگی شبکه فولادی ضد زنگ نقش دارند. در حالی که فولاد ضد زنگ برای حفظ لایه غیرفعال محافظ خود به اکسیژن نیاز دارد، حفظ رطوبت طولانی مدت همراه با جریان هوا محدود می تواند شرایطی را ایجاد کند که به جای حفاظت، به نفع خوردگی باشد. این امر به ویژه برای تاسیسات داخلی، سیستم های زهکشی محصور، سازه های بیرونی سرپوشیده، و مناطق سایه دار که تبخیر آهسته است، مرتبط است.

تراکم زمانی ایجاد می شود که اختلاف دما باعث رسوب رطوبت بر روی سطوح فلزی شود. در شبکه های فولادی ضد زنگ، آب متراکم شده می تواند در تقاطع های سیم، زیر زباله های انباشته شده یا بین مش و سازه های نگهدارنده به دام بیفتد. با گذشت زمان، این رطوبت راکد اکسیژن-تهی می‌شود، لایه غیرفعال را ضعیف می‌کند و خوردگی موضعی را ممکن می‌سازد. این فرآیند به ویژه در آب و هوای مرطوب، تاسیسات زیرزمینی و محوطه های با تهویه ضعیف مشکل ساز است.

در برنامه‌های فیلتراسیون و غربال‌گری، خوردگی ناشی از رطوبت{0}}اغلب ابتدا به عنوان رنگ‌آمیزی سطح ظاهر می‌شود، که ممکن است با تغییر رنگ بی‌ضرر اشتباه گرفته شود. با این حال، در زیر این لکه‌ها، حفره‌های میکرو-می‌توانند ایجاد و گسترش پیدا کنند و در نهایت استحکام مکانیکی را به خطر بیندازند. این موضوع زمانی تشدید می شود که رطوبت با آلاینده های موجود در هوا مانند کلریدها یا آلاینده های صنعتی ترکیب شود.

اطمینان از زهکشی مناسب، تهویه و خشک کردن دوره ای برای به حداقل رساندن خطرات خوردگی ضروری است. انتخاب مش با قطر سیم مناسب، روکش سطح و درجه فولاد ضد زنگ می تواند حساسیت را بیشتر کاهش دهد. رطوبت بالا به تنهایی ممکن است باعث زنگ زدگی فوری نشود، اما هنگامی که با تهویه ضعیف ترکیب می شود، به طور قابل توجهی طول عمر مش فولاد ضد زنگ را کاهش می دهد.

نوسانات دما و چرخه حرارتی

نوسانات دما نقش ظریف اما مهمی در رفتار خوردگی توری فولاد ضد زنگ دارد. چرخه حرارتی مکرر-گرمایش و سرمایش- باعث انبساط و انقباض سیم‌های فلزی می‌شود که می‌تواند به لایه اکسید غیرفعال فشار وارد کند. با گذشت زمان، این تنش ممکن است منجر به ترک‌های ریز{4} یا مناطق ضعیف در لایه محافظ شود و فلز زیرین را در برابر خوردگی آسیب‌پذیرتر کند.

تاسیسات در فضای باز به دلیل تغییرات دمای روزانه، تغییرات فصلی و قرار گرفتن در معرض مستقیم نور خورشید، به ویژه در معرض چرخه حرارتی قرار دارند. توری فولادی ضد زنگ مورد استفاده در پوشش های زهکشی، نرده ها یا سیستم های تهویه ممکن است در طول روز به میزان قابل توجهی گرم شود و در شب به سرعت خنک شود. این چرخه ها تشکیل تراکم را به ویژه هنگامی که هوای گرم با سطوح فلزی سردتر تماس می گیرد، افزایش می دهد و خطر خوردگی را بیشتر می کند.

در کاربردهای صنعتی، چرخه حرارتی می تواند حتی شدیدتر باشد. مش استفاده شده در نزدیکی سیستم‌های اگزوز، کوره‌ها یا خطوط فرآیند گرم ممکن است نوسانات دمایی سریع همراه با جوهای خورنده را تجربه کند. چنین شرایطی اکسیداسیون، پوسته پوسته شدن و خوردگی موضعی را تسریع می‌کنند، اگر درجه فولاد ضد زنگ به درستی با محیط عملیاتی مطابقت نداشته باشد.

در حالی که فولاد ضد زنگ به طور کلی تحت تغییرات دما عملکرد خوبی دارد، انتخاب درجه نامناسب یا طراحی ضعیف می تواند خطرات خوردگی را افزایش دهد. امکان انبساط حرارتی، به حداقل رساندن شکاف ها، و انتخاب آلیاژهای مقاوم در برابر حرارت{1}}به حفظ یکپارچگی لایه غیرفعال کمک می کند. درک اینکه چگونه نوسانات دما با رطوبت و آلاینده‌ها برهم‌کنش دارند، هنگام ارزیابی اینکه چرا توری فولاد ضد زنگ در محیط‌های خاص زنگ می‌زند، ضروری است.

قرار گرفتن در معرض کلرید در محیط های دریایی و ساحلی

قرار گرفتن در معرض کلرید یکی از تهاجمی‌ترین و{0}}مستندترین دلایل خوردگی در مش فولاد ضد زنگ، به‌ویژه در محیط‌های دریایی و ساحلی است. یون های کلرید در آب دریا، اسپری دریا، مه نمکی و حتی هوای ساحلی وجود دارند و توانایی منحصر به فردی برای نفوذ به لایه اکسید کروم غیرفعال دارند که به طور معمول از فولاد ضد زنگ محافظت می کند. هنگامی که این لایه غیرفعال به صورت موضعی شکسته می شود، خوردگی می تواند به شکل خوردگی حفره ای یا شکافی شروع شود که به ویژه خطرناک است زیرا اغلب قبل از قابل مشاهده شدن در زیر سطح پیشرفت می کند.

توری فولاد ضد زنگ مورد استفاده در سیستم های زهکشی ساحلی، سکوهای دریایی، واحدهای فیلتراسیون دریایی یا سازه های حفاظتی خط ساحلی به طور مداوم در معرض کلریدها قرار دارد. مش بافته شده بسیار آسیب پذیر است زیرا سطح بالای آن و شکاف های تنگ بین سیم ها باعث تجمع رسوبات نمک می شود. در طول چرخه‌های مرطوب{2}}خشک، با تبخیر رطوبت، غلظت نمک افزایش می‌یابد و حمله کلرید را تشدید می‌کند. با گذشت زمان، این می تواند منجر به لکه های زنگ موضعی، از دست دادن استحکام مکانیکی و در نهایت خرابی مش شود.

انتخاب درجه نقش مهمی در کاهش خوردگی{0}}ناشی از کلرید دارد. در حالی که مش فولاد ضد زنگ 304 ممکن است به اندازه کافی در محیط های شهری کم{3}}کلرید عمل کند، معمولاً برای قرار گرفتن در معرض{4} طولانی مدت در نزدیکی اقیانوس نامناسب است. گریدهای حاوی مولیبدن، مانند مش فولاد ضد زنگ 316 یا 316L، مقاومت قابل توجهی در برابر حفره های کلرید بهبود می بخشد. با این حال، اگر غلظت کلرید به اندازه کافی بالا باشد و نگهداری نادیده گرفته شود، حتی مش 316 می تواند خورده شود. طراحی مناسب، زهکشی، تمیز کردن منظم و انتخاب صحیح مواد برای به حداقل رساندن زنگ زدگی مربوط به کلرید{11}}در کاربردهای مش فولاد ضد زنگ ضروری است.

چرخه های رطوبت و تراکم بالا

رطوبت بالا و چرخه های تراکم مکرر از عوامل اصلی خوردگی در شبکه های فولادی زنگ نزن، به ویژه در محیط های بیرونی، صنعتی و محیط های با تهویه ضعیف هستند. در حالی که فولاد ضد زنگ اغلب به عنوان "مقاوم در برابر زنگ" توصیف می شود، این مقاومت به حضور مداوم اکسیژن برای حفظ لایه اکسید غیرفعال آن بستگی دارد. در محیط‌های مرطوب که رطوبت برای مدت‌های طولانی روی سطح مش باقی می‌ماند، در دسترس بودن اکسیژن را می‌توان کاهش داد، لایه محافظ را ضعیف کرده و اجازه می‌دهد تا خوردگی شروع شود.

چگالش به ویژه در کاربردهایی مانند سیستم های زهکشی در فضای باز، برج های خنک کننده، تصفیه خانه های فاضلاب و محفظه های فیلتراسیون محصور مشکل ساز است. هنگامی که هوای گرم و مرطوب با سطوح توری فولاد ضد زنگ خنک‌تر تماس می‌گیرد، قطرات آب تشکیل می‌شوند و در داخل منافذ توری و تقاطع‌های سیم محبوس می‌شوند. این ریز{2}}محیط‌ها شرایط ایده‌آلی را برای خوردگی شکاف ایجاد می‌کنند، به‌ویژه زمانی که آلاینده‌هایی مانند گرد و غبار، نمک‌ها یا بقایای صنعتی وجود داشته باشند.

مش بافته شده از جنس استنلس استیل به دلیل ساختار سیمی متداخل آن، نسبت به شبکه های جوش داده شده در برابر خوردگی ناشی از رطوبت{0}} حساس تر است. رطوبت می تواند بین سیم های تار و پود محبوس بماند و شرایط مرطوب را طولانی تر کند. با گذشت زمان، این امر می‌تواند منجر به تغییر رنگ سطح، رنگ‌آمیزی چای یا زنگ‌زدگی موضعی شود، حتی در فولادهای زنگ نزن با درجه بالاتر-. استراتژی‌های کاهش موثر شامل اطمینان از جریان هوای مناسب، به حداقل رساندن حفظ رطوبت از طریق طراحی، و انتخاب پوشش‌های سطحی که چسبندگی آب را کاهش می‌دهد. بازرسی و تمیز کردن منظم نیز برای جلوگیری از پیشرفت خوردگی ناشی از رطوبت{6}}به آسیب ساختاری بسیار مهم است.

آلاینده های صنعتی و آلاینده های شیمیایی

آلاینده های صنعتی و آلاینده های شیمیایی موجود در هوا به طور قابل توجهی خطر خوردگی در مش فولاد ضد زنگ را افزایش می دهند. در مناطق تولیدی، کارخانه‌های شیمیایی، پالایشگاه‌ها و مناطق صنعتی شهری، مش فولاد ضد زنگ ممکن است در معرض ترکیبات گوگرد، اکسیدهای نیتروژن، بخارات اسیدی و ذرات معلق باشد. این آلاینده ها می توانند روی سطح مش ته نشین شوند و با رطوبت واکنش داده و لایه های خورنده ای را تشکیل دهند که به لایه غیرفعال حمله می کنند.

آلاینده های حاوی گوگرد{0}}به ویژه مضر هستند. هنگامی که دی اکسید گوگرد با رطوبت ترکیب می شود، می تواند اسید سولفوریک یا سولفوریک ایجاد کند و شرایط اسیدی ایجاد کند که خوردگی را تسریع می کند. توری فولادی ضد زنگ که در فیلتراسیون گازهای دودکش، صفحه های تهویه یا سیستم های زهکشی صنعتی استفاده می شود، به ویژه در صورت عدم تمیز کردن منظم آسیب پذیر است. حتی غلظت کم آلاینده‌های صنعتی می‌تواند باعث آسیب طولانی‌مدت شود.

پاشش های شیمیایی، بقایای فرآیند و مواد پاک کننده نیز می توانند مقاومت در برابر خوردگی را به خطر بیندازند. به عنوان مثال، قرار گرفتن در معرض اسیدهای قوی، پاک کننده های کلردار، یا محلول های قلیایی بدون شستشوی مناسب ممکن است لایه غیرفعال را از بین برده و شروع به خوردگی کند. این یک مسئله رایج در کارخانه های فرآوری مواد غذایی، تاسیسات حمل مواد شیمیایی و محیط های دارویی است. انتخاب درجه مناسب فولاد ضد زنگ، اجرای روش‌های شستشوی مناسب، و اجتناب از مواد شیمیایی ناسازگار، گام‌های ضروری برای کاهش زنگ‌زدگی ناشی از آلاینده‌ها در مش فولاد ضد زنگ هستند.

شرایط شکاف ایجاد شده توسط نصب و طراحی

خوردگی شکافی شکل موضعی خوردگی است که اغلب نه به دلیل خود مواد فولادی ضد زنگ، بلکه به دلیل نصب یا شیوه های طراحی ضعیف رخ می دهد. مش های فولادی ضد زنگ اغلب با استفاده از قاب ها، گیره ها، واشرها یا بست هایی که شکاف های باریکی را در جایی که رطوبت و آلاینده ها جمع می شوند ایجاد می کنند، نصب می شود. این شکاف‌ها جریان اکسیژن را محدود می‌کنند و از بازسازی لایه غیرفعال جلوگیری می‌کنند و اجازه می‌دهند تا خوردگی در زیر سطح شروع شود.

در کاربردهای زهکشی، فیلتراسیون و معماری، توری فولادی ضد زنگ ممکن است بین صفحات ساندویچ شود یا در بتن یا خاک جاسازی شود. اگر این رابط ها به درستی آب بندی یا تخلیه نشوند، رطوبت راکد می تواند برای مدت طولانی در تماس با مش باقی بماند. با گذشت زمان، این منجر به زنگ زدگی موضعی می شود که تشخیص آن تا زمانی که آسیب قابل توجهی رخ ندهد دشوار است. خوردگی شکاف به ویژه خطرناک است زیرا پس از شروع به سرعت پیشرفت می کند و می تواند یکپارچگی سازه را بدون علائم هشدار دهنده سطح آشکار تضعیف کند.

ملاحظات طراحی برای جلوگیری از زنگ زدگی مربوط به شکاف- حیاتی است. امکان زهکشی، اجتناب از همپوشانی های محکم، استفاده از مواد سازگار و انتخاب بست های مناسب، خطر را کاهش می دهد. در محیط‌های تهاجمی، درجه‌های آلیاژی بالاتر مانند 316L یا عملیات‌های سطحی مانند پولیش الکتریکی می‌توانند مقاومت را بیشتر کنند. نصب و طراحی متفکرانه به اندازه انتخاب مواد در حصول اطمینان از مقاومت درازمدت خوردگی شبکه فولادی ضد زنگ به همان اندازه مهم است.

مش فولاد ضد زنگ به راحتی زنگ نمی زند، اما کاملاً در برابر خوردگی مصون نیست. مقاومت آن در برابر زنگ زدگی به تعامل پیچیده بین درجه مواد، شرایط سطح، قرار گرفتن در معرض محیطی و شیوه های عملیاتی بستگی دارد. عواملی مانند غلظت کلرید، رطوبت، نوسانات دما، آسیب های مکانیکی و تمیز کردن ناکافی می توانند لایه محافظ غیرفعال فولاد ضد زنگ را به خطر بیندازند. هنگامی که این لایه مختل شود، خوردگی موضعی مانند سوراخ شدن، خوردگی شکاف، یا رنگ‌آمیزی چای ممکن است-حتی روی شبکه‌های فولادی ضد زنگ با کیفیت بالا رخ دهد. درک این مکانیسم ها برای مهندسان، سازندگان و کاربران نهایی که در سیستم های فیلتراسیون، زهکشی، معماری و صنعتی به شبکه های فولادی ضد زنگ متکی هستند ضروری است.

جلوگیری از زنگ زدگی در مش فولاد ضد زنگ در نهایت یک موضوع انتخاب صحیح، پردازش مناسب و نگهداری مسئولانه است. انتخاب گرید مناسب (مانند 316 یا 316L برای محیط‌های تهاجمی در فضای باز یا دریایی)، استفاده از روش‌های مناسب برش و تکمیل، و اعمال روش‌های{3}} پس از ساخت مانند غیرفعال کردن یا پولیش الکتریکی می‌تواند عمر مفید را به میزان قابل توجهی افزایش دهد. به همان اندازه طراحی نصب و شیوه های تعمیر و نگهداری معمول، از جمله زهکشی مناسب، اجتناب از تماس گالوانیکی، و تمیز کردن دوره ای برای حذف آلاینده ها مهم هستند. هنگامی که این عوامل به طور کلی مورد توجه قرار گیرند، مش فولاد ضد زنگ می‌تواند-مقاومت درازمدت در برابر خوردگی، قابلیت اطمینان ساختاری، و عملکرد ثابت-حتی در محیط‌های سخت ارائه دهد.